ประเพณีลอยเรือสำเภาเพื่อส่งเสริมและอนุรักษ์ประเพณีรำลึกถึงชาวจีนผู้มาตั้งถิ่นฐานในพื้นที่เมื่อครั้งเริ่มแรกของประชาชนในท้องถิ่น

เรือสำเภา หรือ จงกั๋วฝานฉวน เป็นประดิษฐ์กรรมโบราณอย่างหนึ่งของชาวจีน สัญลักษณ์รูปเรือ หรือที่เรียกกันว่า “เรือสำเภาจีน” นั้น กลายเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของกลุ่มคนชาวจีนในการประกอบอาชีพ เรือสำเภาจึงกลายเป็นเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชาวจีนอย่างหนึ่ง สมัยโบราณชาวจีนอาศัยเรือสำเภาในการเดินทางติดต่อระหว่างเมืองตลอดจนใช้สำหรับขนสินค้าในด้านการค้าขาย จากการเล่าขานของคนจีนและประชาชนในพื้นที่เล่าสืบต่อกันมาว่ามีชาวจีนอพยพมาจากทางเหนือโดยใช้เรือสำเภาล่องมาตามแม่น้ำผ่านมาเห็นพื้นที่ที่เหมาะแก่การอยู่อาศัยและการประกอบอาชีพ เพาะปลูก ค้าขายฯ ต่อมาเกิดโรคระบาดอย่างรุนแรง ชาวบ้านเรียกโรคนี้ว่า “โรคห่า”ทำให้ผู้คนในพื้นที่ล้มตายเป็นจำนวนมาก ชาวบ้านที่สืบสายมาจากจีนที่มาอยู่อาศัยในพื้นที่ได้ปรึกษาหารือกันเพื่อแก้ไขปัญหาดังกล่าวตามความรู้ความเชื่อศรัทธาของตนโดยได้ตกลงพร้อมใจกันตั้งศาลเจ้าขึ้นให้ชื่อศาลเจ้าว่า”ศาลเจ้าแม่ละอองทิพย์ ละอองทอง ละอองแก้ว และปู่หนู” เพื่อให้คอยปกปักรักษาคุ้มครองชาวบ้านให้ปลอดภัยจากโรคระบาดนี้ นับจากนั้นเป็นต้นมาชาวบ้านกลุ่มนี้จึงมีการยึดถือปฏิบัติเป็นประเพณีสืบทอดต่อๆกันมาจนถึงปัจจุบันโดยมีกิจกรรม อาทิ จัดงานทำบุญเลี้ยงพระ จัดทำเรือสำเภาที่ทำจากต้นกล้วยเพื่อนำไปปล่อยในแม่น้ำท่าจีนอันเป็นการสื่อความหมายถึงการปล่อยทุกข์ ปล่อยโศก โรคภัยสิ่งไม่ดีทั้งปวงไปพร้อมกับเรือสำเภาดังกล่าว

อาศัยอำนาจตามพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล พ.ศ. 2537 แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 7 ) พ.ศ. 2562 มาตรา 67 ( 8 ) ซึ่งกำหนดให้หน่วยงานราชการส่วนท้องถิ่นมีบทบาทหน้าที่ในการส่งเสริม สนับสนุน และรักษาไว้ ซึ่งประเพณี วัฒนธรรมอันดีของชาติและของท้องถิ่น องค์การบริหารส่วนตำบลทรงคนองจึงให้การส่งเสริมสนับสนุน การจัดโครงการทำบุญประเพณีลอยเรือสำเภา นั้น ซึ่งได้เป็นประเพณีท้องถิ่นแนบท้ายประกาศจังหวัดนครปฐม โดยส่งเสริมให้ประชาชนตระหนักถึงคุณค่าและความสำคัญของประเพณีท้องถิ่น